Яшчэ адзін "палітычны" дзембель

"Наша ніва"

Грамадскі актывіст Віталь Каратыш скончыў сваю службу ў ракетных войсках. Забраны "ў боты" ў разгар збору подпісаў, ён падчас службы балатаваўся ў дэпутаты палаты прадстаўнікоў. Як прайшлі салдацкія будні і што рабіць пасля дзембеля Віталь Каратыш рассказвае карэспандэнту "Нашай нівы".


- Раскажы, калі ласка, з якімі адчуваннямі ты ішоў у войска?

- Было страшна. Сапраўды не ведаў, чаго чакаць ад мясцовых уладаў, што будзе далей. Забіралі мяне ў дзень рэгістрацыі маёй ініцыятыўнай групы. Патэлефанавалі з ваенкамата і папрасілі прыйсці. Я думаў, гэта звычайныя фармальнасці. А мяне экстрана правялі па кабінетах і ўручылі позву. Назаўтра я быў ужо ў "ботах".

- Калі ехаў у частку, як ты сабе ўяўляў войска?

- Калі ехаў, больш хваляваўся, як будзе працягвацца мая выбарчая кампанія. Вісеў увесь час на тэлефоне, каардынаваў збор подпісаў. Я не губляў надзеі, што змагу вырвацца на выбары. Чым бліжэй пад’яжджаў да часткі, тым больш станавілася страшна. Я думаў, калі мяне забіраюць настолькі гвалтоўна, не выключана, што мяне чакае вельмі суровая служба.

- Як цябе сустрэлі салдаты?

- Нармальна. Салдаты збольшага не разумелі, у чым сітуацыя. Усе ведалі, што нейкая надзвычайная гісторыя з гэтым прызыўніком: цікавіліся, некаторыя спачувалі. А вось афіцэры і прапаршчыкі, хто быў у курсе справаў, ставіліся насцярожана. Яны ж ніколі не бачылі раней апазіцыянера. Было цікава: якія погляды ў мяне, чым займаюся, як насамрэч выглядаюць апазіцыянеры, пра якіх кажуць па тэлебачанні.

- Як у цябе атрымалася сумясціць выбарчую кампанію і службу ў войску?

- Пакуль я служыў першы месяц, мая ініцыятыўная група сабрала подпісы і мне заставалася толькі зарэгістравацца кандыдатам ў дэпутаты. Гэта трэба зрабіць непасрэдна мне у акружной камісіі Лунінца. Але згодна з вайсковым статутам мяне мелі права не адпусціць. Толькі дзякуючы інфармацыйнай хвалі, якую паднялі СМІ, пра «салдата-кандыдата ў дэпутаты», мне далі магчымасць з’ездзіць і зарэгістравацца.

- Як цябе праводзілі на выбары саслужыўцы і як сустрэлі з пройгрышам?

- Мяне праводзілі, жадалі поспехаў і перамогі. Дзяліліся, што хацелі б змяніць у нашым заканадаўстве. А калі вяртаўся назад, я не ведаў яшчэ вынікаў. Таксама даведаўся і пра факты парушэння выбарчага кодексу. Саслужыўцы цікавіліся, як усё прайшло. Цікавіліся сістэмай як стаць дэпутатам, запытвалі ці буду я далей прарывацца ў галіну ўлады, прапаноўвалі дапамогу ў наступных выбарах — усім было цікава са мной паразмаўляць.

- Якія самыя цікавыя міфы пра апазіцыю ты чуў ад салдатаў?

- Ад салдатаў такіх міфаў не гучала. Яны збольшага слаба ўяўлялі, што такое апазіцыя. А вось з боку афіцэраў і прапаршчыкаў чуў крыўдныя стэрыатыпы, якія склаліся пра апазіцыю. Але яны збольшага сапраўды маюць рацыю. Напрыклад, пра тое, што апазіцыя не здольная нават аб’яднацца, а што ўжо казаць пра тое, як яна сябе будзе паводзіць, калі прыйдзе да ўлады.

Мне было сорамна за апазіцыю, якую я прадстаўляў там як асоба. Але спадзяюся, што здолеў пераканаць людзей, што ў апазіцыі хапае разумных і кемлівых асобаў, здатных удзельнічаць у кіраванні дзяржавай.


- Ці прапаноўваў вайсковым сябрам далучыцца да тваёй палітычнай дзейнасці?

- Агітацыі не праводзіў. Я проста паказваў усім сваю пазіцыю, з якой там усе былі згодныя. Пазіцыя нашай апазіцыі даволі зразумелая, проста выказваюць яе чамусьці на незразумелай людзям мове.

Мне даводзілася быць нібы перакладчыкам з мовы незразумелых палітычных і эканамічных лозунгаў на людскую мову. А калі простымі словамі я расказваў, чаго хоча апазіцыя, большасць была з усім гэтым згодная.


- Служба скончылася. Што ты збіраешся далей рабіць?

- Збіраюся вучыцца ў магістратуры і рыхтавацца да наступнай выбарчай кампаніі (на мясцовых выбарах). Але перад гэтым усім вельмі хочацца пабачыць маці, паказацца аднавяскоўцам. Яны цікавіліся як мне служыцца, праз матулю перадавалі ў войска сала, адна бабулька падарыла ў дарогу малітву. Адпачываць буду, канешне, недоўга, пару дзён, бо я яшчэ ў войску пачаў будаваць планы. Хочацца як мага хутчэй пачаць жыццё грамадскае.

поделиться

Новости по теме

    Зміцер Жалезнічэнка дзембельнуўся

    Зміцер Жалезнічэнка дэмабілізаваны. З войска ён павінен быў выйсці толькі 25 ліпеня, але кіраўніцтва жлобінскай вайсковай часткі адпусціла яго на два дні раней, каб прадухіліць сустрэчу на КПП Змітра журналістамі, сябрамі, сваякамі.подробности

Новости других СМИ